Prawo rodzinne zostało wyłączone z prawa cywilnego w 1950 roku. Uregulowano osobiste oraz majątkowe stosunki wynikające z małżeństwa. Rodzina w prawie polskim ma można powiedzieć pozycję uprzywilejowaną, której podstawą jest małżeństwo. W Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w 18 artykule zawarto następujący zapis: „Małżeństwo jako związek kobiety i mężczyzny, rodzina, macierzyństwo i rodzicielstwo znajduje się pod ochrona i opieką Rzeczypospolitej Polskiej”. Najbardziej podstawowym źródłem prawa rodzinnego jest Kodeks rodzinny i opiekuńczy, który powstał w 1964 roku i był wiele razy nowelizowany. Sporo zagadnień regulują także: przepisy prawa cywilnego, prawo o aktach stanu cywilnego oraz przepisy kodeksu postępowania cywilnego. Wyróżniamy pięć podstawowych zasad prawa rodzinnego: zasada monogamii, zasada trwałości małżeństwa, zasada równouprawnienia małżonków, zasada dobrego dziecka oraz zasada równouprawnienia dziecka pozamałżeńskiego z dzieckiem małżeńskim. Zasady te określają rolę społeczną prawa rodzinnego jako czynnika, który reguluje stosunki małżeńskie oraz rodzinne.